12-04-06

Natte kat

Natte kat

Zo trekt het spoor achter ons aan,
sluw sluipend, machinaal katachtig.
Zo is de tijd een druppel, een bevel.

Zend een woord, een steeg van
ontsnapping, een steen om mee
te gooien naar trots en verlangen.

In de lucht staat raaf, ze wiekt haar
vleugels van rafelig blauw zeildoek.
De omringende bergen echoën het
dierlijk piepen van metalen scharnieren.

Ik wuif de horizon en word zonneblind.

Sieger M. Geertsma

13:32 Gepost door helper | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

even komen bijlezen,
mooi
grtjs

Gepost door: kathy | 12-04-06

De commentaren zijn gesloten.