02-05-06

Dagpauwoog

Dagpauwoog

Frivool fladdert hij de kanten
op en af
een dwarrelende tuimeling van kleur
vlindert stil zijn eigen weg
dronken van een bloem
na bloem
na bloem

hoe fel zijn hartstocht glanst
in mijn dagpauwoog
waaiert wijd een regenboog

ontspringt de dans
van de verzamelaar
zingt hemelhoog
zijn gloria.

Rudi J.P. Lejaegere

18:02 Gepost door helper | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

ik hou ook zo van vlinders en vind dit gedicht echt mooi
een vlindertje is energie-vol, kleurig,symbool voor een eendagsliefde.....

Gepost door: mieke | 03-05-06

De commentaren zijn gesloten.